Boeken over bijen


Hieronder vindt u een selectie van bijenboeken. Uiteraard zijn er nog veel meer van deze boeken. Deze kunt u hier vinden.

kleinbijenhoudenhoedoejedatBijen houden, hoe doe je dat?
Hét lesboek voor imkers, wordt op elke NBV cursus gebruikt. Bij Bijenhuis en honingmagazijn € 22,95
kleinzelfbijenhoudenZelf bijen houden
Zelf bijen houden biedt een frisse, moderne blik op het traditionele imkeren. Talloze foto’s, schema’s en tips vullen de goede, betrouwbare imkerinformatie aan. Maar in tegenstelling tot vele andere boeken over imkeren houdt het daar niet mee op. Aanwijzingen over hoe de lezer kaarsen en zeep kan maken en talloze honingrecepten worden helder verwoord. Dit is een nuttig boek voor de hedendaagse imker. Lees alles over:
– Wat u moet aanschaffen: de nieuwe kamers zijn kleiner, lichter, eenvoudiger en beter, en leveren genoeg honing op voor uw familie en vrienden;
– Wat de beste en veiligste plaats voor uw bijenkasten is en hoe u uw tuin moet inrichten om te voorkomen dat uw bijen voor overlast zorgen;
– Biologische en milieuvriendelijke verzorgingsmethoden om uw bijen zo gezond en productief mogelijk te houden;
– De fantastische gerechten, kaarsen en schoonheidsproducten die u met honing en bijenwas kunt maken.
Goed imkeren kost natuurlijk tijd, maar niet veel meer dan bijvoorbeeld tuinieren; het sluit mooi aan bij het plant- en oogstseizoen en biedt bovendien ook diverse extra’s voor de tuinier, zoals een betere bestuiving en een hogere opbrengst.
Klik hier voor meer info.
honingbijenHoningbijen
Honingbijen hebben de mens altijd geboeid. Als leverancier van honing, als grootmeesters in het organiseren van complexe sociale koloniën en als architecten van indrukwekkende raatconstructies.En dankzij hun enorme prestaties bij het bestuiven van landbouwgewassen zijn bijen voor de mensheid volstrekt onmisbaar. Des te alarmerender zijn recente ontwikkelingen van toenemende bijensterfte wereldwijd.Wat zijn toch de geheimen van dit fascinerende insect? Topexperts ontrafelen stap voor stap het ‘verschijnsel honingbij’ en komen daarbij steeds weer voor nieuwe verrassingen te staan.’Honingbijen’: een boeiend standaardwerk voor bijenliefhebbers, landbouwers, imkers en entomologen.’Het bijenvolk lijkt op een toverbron; hoe meer je eruit drinkt, hoe rijker hij vloeit’, schreef Karl von Frisch, de bekende honingbijexpert treffend. Laaf u dan aan deze bron! Bestellen kunt u hier. Momenteel niet leverbaar.
Hieronder een fragment uit het boek “Het lied van de honingbij” van Ralph Dutli. Het fragment gaat over de ontmoeting die de schrijver heeft met een imker. Het boek is te verkrijgen via deze link Prijs: € 18,95 honingliedHet was een puur toevallige ontmoeting, zoals zoveel van wat je in het leven overkomt. Pas achteraf blijken veel zaken minder toevallig dan je in eerste instantie dacht. Een gesprek over een tuinhek heen. Ik was met de fiets op pad, in het voorjaar, tegen de avond, na een moeizame dag schrijven. Het was niet ver van hier, ten noorden van de stad, waar de wegen aanlokkelijke namen dragen als ‘Boomgaardweg’ en ‘Bloesemweg’. Overal om me heen stonden bomen, struiken en bloemen zo uitbundig te bloeien dat je er bedwelmd door zou raken. Ik weet het nog precies: het rook er onwaarschijnlijk lekker. Ik kreeg de neiging van mijn fiets te stappen en dit geurenconcert niet te snel aan me voorbij te laten gaan. De bijenkasten stonden op enige afstand, op het achterste gedeelte van het perceel. Afstand houden is aan te bevelen, dat wordt door de bijen gewaardeerd. Net als het respect dat je toont door de kleurige kasten als onbevoegde niet te dicht te naderen. We raakten dus in gesprek over het tuinhek heen.Ik was nieuwsgierig, hij was vriendelijk. Ik vroeg hem naar zijn bijen, hij gaf graag antwoord, hij leek zelfs blij dat iemand belangstelling toonde voor zijn volken. Imkers zijn op mij altijd overgekomen als rustige, bedachtzame mensen die op een bedaarde, betrokken wijze met de natuur omgaan. Het zijn voor mij – een beetje bijenhumor kan geen kwaad – hobbypriesters in de tempel van de natuur, stille filosofen, fascinerende eigenheimers. Tegelijkertijd zijn het ingewijden in een wereldwijde samenzwering, beheerders van een soort geheime kennis, vervat in imkerboeken met zeven zegels, kennis die is gegroeid door jarenlange ervaring. Ze handelen doelbewust en zonder haast. In een tijd waarin tegen de hectiek van ons dagelijks leven zelfs cursussen ‘onthaasting’ worden aangeboden, is dat opvallend. Dat de honing eerst ‘geslingerd’ moet worden voor je hem kunt eten, geeft het geheel alsnog een vleugje haast ironische snelheid.Hun methoden en praktijken zijn al meer dan 4000, misschien zelfs 5000 jaar min of meer hetzelfde, wat imkers in onze verbeelding nog zonderlinger en aantrekkelijker maakt. Alsof ze boodschappers zijn uit een ver verleden, maar dan gekleed alsof ze uit de toekomst komen. In hun merkwaardige beschermende kledij met breedgerande hoed en netje – soms gehuld in rook, waardoor de bijen minder snel steken – lijken het wel astronauten of wezens van een andere planeet. Welbeschouwd zijn het natuurlijk ook gewoon dieven. Ze beroven de vlijtige bijen van hun zoete overvloed, hun moeizaam vergaarde wintervoorraden. Uiteraard laten ze wel wat voor de bijen over, zoals het een fatsoenlijke dief betaamt. Om de zaak al op voorhand een beetje te vergoelijken, wordt de imker ook wel ‘bijenvader’ genoemd. En als het nodig is, helpt hij zijn beschermelingen met wat lauw suikerwater de voedselarme winter door.Imkers zijn behalve boodschappers uit een ver verleden, filosofen en verklede astronauten ook uiterst vriendelijke tijdgenoten. Deze was dat in ieder geval wel. Zijn accent verried een buitenlandse afkomst. De Balkan? Naar zijn naam had ik niet gevraagd. Bijenbeleefdheid. Ik noemde hem in stilte Mister Beekeeper en Monsieur l’Apiculteur. Zijn kleine terreintje aan de Boomgaardweg lag langs mijn avondroute en ik nam me voor er vaker halt te houden.

Kort na ons eerste gesprek bij het tuinhek had ik een droom. Ik liep in een astronautenpak op de zoemende, bontgekleurde kasten af, met aan mijn ellebogen een soort opgeblazen luchtzakken of ballonnen, terwijl híj ditmaal aan de andere kant van de afrastering stond. Hij sprak door een merkwaardig ouderwetse megafoon, gebaarde wild naar me en leek vertwijfeld om mijn onhandigheid. Hij riep me iets toe wat ik met de beste wil van de wereld niet kon verstaan. Een gevoel van verlegenheid en schaamte overviel me, ik wist niet hoe ik de honing in de kasten moest bereiken. Ik wist helemaal niets van deze zoemende vliesvleugelige beestjes, stapte hulpeloos in mijn plotseling zwaar voelende vermomming door het gras. Om mij heen een wolk van bijen, een muzikaal dreigement, maar steken deden ze niet. Toen ik wakker werd, was ik opgelucht. Ik wist zeker dat ik nooit imker wilde worden.

Maar de nieuwsgierigheid bleef. Zo nu en dan kwam ik hem weer tegen, hoorde hem uit, kreeg al snel een glaasje vruchtenbrandewijn aangeboden over de afrastering heen. En ik vroeg door, maar was intussen ook van plan om hem iets terug te geven, om curieuze weetjes te verzamelen die misschien niet iedere imker kent. Die hij misschien niet kende. Ik wilde als het ware zelf een verzamelende bij worden, niet alleen om u versteld te doen staan, Mister Beekeeper, maar ook ter lering en vermaak van de lezer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s